Κατά την πρώτη 5ετία μετά τη Μικρασιατική καταστροφή ένα πρόβλημα που ταλάνιζε τους κατοίκους των αστικών κέντρων ήταν οι ανατιμήσεις των βασικών ειδών διατροφής.

Καθημερινά οι τιμές των αγαθών ευρείας κατανάλωσης αυξάνονταν, γεγονός που μείωνε την αγοραστική δυνατότητα των λαϊκών στρωμάτων.

Όλα τα μέτρα που έλαβαν κατά καιρούς οι κυβερνήσεις από το 1924 έως το 1928 για την πάταξη της αισχροκέρδειας αποδείχτηκαν ατελέσφορα.

Τελικά η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου το 1928 προσανατολίστηκε στην ιδέα της δημιουργίας λαϊκών αγορών.